مهارت ایمنی و پیشگیری از آسیب اجتماعی

یکی از مهم‌ترین وظایف والدین، مراقبت از امنیت کودک است. بسیاری از پدر و مادرها تصور می‌کنند امنیت کودک یعنی مراقب باشیم زمین نخورد، با چاقو بازی نکند، به خیابان نرود یا در خانه تنها نماند. این موارد بسیار مهم هستند، اما ایمنی کودک فقط به خطرهای جسمی محدود نمی‌شود.

کودک باید یاد بگیرد چگونه از بدن، احساسات، وسایل، اطلاعات شخصی و حریم خود مراقبت کند. او باید بداند در برابر رفتارهای خطرناک چه واکنشی نشان دهد، از چه کسانی کمک بگیرد، چه زمانی «نه» بگوید و در چه موقعیتی موضوع را به والدین یا یک بزرگسال قابل اعتماد اطلاع دهد.

آموزش ایمنی به کودک به معنای ترساندن او نیست. هدف این نیست که کودک نسبت به همه آدم‌ها بدبین شود یا همیشه احساس خطر کند. هدف این است که کودک آگاه، هوشیار و توانمند شود؛ یعنی بتواند خطر را بهتر بشناسد و در زمان لازم از خود مراقبت کند.

والدین نقش اصلی را در این آموزش دارند. هیچ مدرسه، کلاس یا برنامه آموزشی نمی‌تواند جای گفت‌وگوی آرام و مداوم والدین با کودک را بگیرد.